#ROAD TO RECOVERY

IMG_5595

Morgen vier weken geleden viel ik tijdens mijn verjaardag van mijn fiets en brak ik mijn voet. Ondertussen heb ik 1,5 week met mijn gehele onderbeen in het gips gezeten en 2,5 week met enkel mijn voet. Eergisteren (dinsdag) mocht het gips er dan toch eindelijk af, tijd om te gaan herstellen.

Wat een dik, misvormd en vooral vies voetje kwam er onder het gips vandaan. Ik moet heel eerlijk toegeven dat ik er best wel heel erg van geschrokken ben, komt dit ooit nog goed?! Als iemand mij dat kan vertellen zou dat echter zeer prettig zijn….ik ben nog steeds niet helemaal gerustgesteld dat mijn voet weer terug zal keren in de staat van toen voor ik hem brak… Ah fijn, herstellen…moeilijker dan ik dacht.

Dinsdag om 15:50 precies mocht het gips van mijn voet af, zo blij als een kind dat ik was. Ik zou eindelijk weer staand kunnen douchen en mijn voet een goede wasbeurt geven was ook geen overbodige luxe. Ik had er zin in, het leven zonder gips! Maar man, wat viel dat tegen…

Nog geen twee meter en ik had het al door…….dit wordt pittig en niet zo’n beetje ook. Gister was voor mij het moment dat ik voor het eerst weer iets zou doen in de trant van hardlopen, wandelen. Ik liep (volgens strava) 2,8 kilometer en 2,8 kilometer terug. Let wel op, ik wandelde dit en liep dus niet hard. Echt op een lekker tempo wandelen gebeurde niet, het was een soort van semi hinkel/kreupel pasje op standje schijndood. Jochem (vriend) die normaal gesproken tijdens het wandelen altijd vraagt waarom we zo hard lopen kon ik nu amper bijhouden, toen wist ik zeker dat het niet makkelijk zou worden.

Het eerste rondje wandelen ging mij dus echt alles behalve goed af. Ik probeer voor nu even een dag rust, morgen is het vrijdag en wie weet dat ik dan nog even een rondje probeer te wandelen als ik uit het werk vandaan kom.

Niet hardlopen, dat doet pijn.

Mijn liefde is toch groter dan ik dacht….

Veel liefs & Tot Snel,

Amber

PLOG 1 : HUISVROUW

De laatste weken is het op mijn blog wat stil. Ik heb een drukke nieuwe (bij) baan en mijn gebroken voet kost mij heel veel energie. Ik zat maat een week in het gips tot aan mijn knie en heb sinds 1,5 week loopgips. Het ziet er niet uit maar ik kan tenminste wel wat. De meeste artikelen gingen hier over hardlopen maar ik bedenkt met dat ik misschien toch wat meer variatie moet gaan aanbrengen om ook nu ik niet zo hard loop wat te delen heb.

Zelf vind ik het altijd heel leuk om naar PLOGS van andere te krijgen en daarom bedacht ik mij dat ik het wellicht zo af en toe ook wel een zou kunnen doen. Vandaar dus bij deze een kijkje in mijn niet hardloop leven. Ik laat jullie en dagje zien waarop ik vrij was, een woensdag. Als ik vrij ben doe ik graag me best in het huishouden en als ik niet kan hardlopen (zoals nu) dan wil ik nog wel een een baksel uit proberen want ja zo’n burgerlijk huisvrouwtje ben ik dus ook.

IMG_5449

Ik sta op en kleed me aan. Als ik naar buiten kijk ziet het er allemaal best goed uit dus ik ga voor een kort spijkerbroekje met een wit shirtje. Excuseer mij wat betreft de rotzooi, daar was ik nog niet aan toe gekomen.

IMG_5444

Vervolgens leg ik alles klaar voor een Duitse appeltaart. Dit zijn de ingrediënten die ik nodig heb en waren bij elkaar toch best wel weer prijzig. Ik vind bakken heel leuk maar ben er oprecht niet zo heel goed in. De laatste tijd probeer ik daarom verschillende basis recepten, gewoon om te oefenen…en op te eten natuurlijk.

IMG_5445

Zo ziet de bodem van de appeltaart eruit en ik moet zeggen dat ik deze op het moment ook even geproefd heb. Zeker niet vies.

IMG_5447

En dit is het eindresultaat. Ik eet een stukje het is niet vies maar ook niet heel lekker. Ik had hem mee willen nemen naar mijn nieuwe werk om daar te trakteren voor mijn verjaardag maar daar vind ik hem echt niet lekker genoeg voor. Misschien ga ik na het schrijven van dit blogje nog wel even een poging wagen.

IMG_5453

Nu ik loopgips heb en mezelf alleen beter kan verplaatsen is het tijd om mezelf weer even wat meer te verzorgen. In de week dat ik tot aan mijn knie in het gips zat had ik hier de puf en zin niet voor. Nu ik een lekker dagje alleen thuis was nam ik de moeite om even de nageltje te lakken.

IMG_5462

Avonds eten wij ”gezonde kapsalon” van girlslovefood. Ik en ook Jochem (vriend) vinden het erg smakelijk en ook een stuk gezonder, voor herhaling vatbaar dus.

IMG_5463

Na afloop van het eten altijd even een kopje koffie en een glaasje water. Zelf vind ik het koffie momentje na het eten een van de meest fijne momenten van de dag.

IMG_5466.JPG

Een bezigheid die ik ook erg prettig vind om te doen als ik vrij ben ik wasjes draaien. Noem me een burgerlijk husivrouwtje en het is ook niet dat ik er altijd zin in heb maar als het dan allemaal gedaan is, dan vind ik dat een heerlijk gevoel.

IMG_5467

Na het eten besluiten we spontaan om nog even een rondje te gaan fietsen. Eigenlijk fietsen zowel Jochem als ik niet graag voor de lol. Eigenlijk hebben we er ronduit een hekel aan en pakken uit gemaakt heel snel de auto maar nu ik niet kan hardlopen wil ik toch mijn conditie een beetje in tact houden. We gaan dus regelmatig even een rondje fietsen. Op deze avond besloten we om 15 kilometer te fietsen. Ondertussen hebben wij nog veel vaker gefietst en hebben we zelf 25 kilometer aangetikt.

Is dit leuk om naar te kijken? Laat het maar weten in de reacties. Binnekort zal ik weer een PLOGJE maken en proberen een dag goede en genoeg foto’s te maken. Hopelijk mag morgen het gips van mijn voet en dan begint mijn route naar Texel maar eerst nog de weg van het herstel. Ik hou jullie op de hoogte!

Veel liefs, Amber

#HOE IS HET NU MET

IMG_5232

Twintige dagen geleden…twintig dagen…. Het is twintig dagen geleden dat ik voor het laatst een blogje plaatsten hier op Amber Frederieke. Ik moet eerlijk toegeven dat dat mede door de niet groeiende bezoekersaantallen komt maar ook deels omdat mijn leventje even op zn kop staat.

Mijn leven stond op z’n kop en ik zal je vertellen waarom. Ten eerste had ik voor het eerst in mij gehele school carrière een tegenslag. Ten tweede was ik meer bezig met het bemachtigen van ticket voor de Halve Marathon van Texel dan bloggen en als derde en laatste brak ik mijn voet….IK BRAK MIJN VOET….

Ik brak mijn voet precies twee dagen na het bemachtigen van een start nummer voor een halve marathon. Hoe ik mijn voet gebroken heb? Na een legendarisch verjaardagsfeestje (van mezelf) op de fiets stappen om er vervolgens van af te vallen. Zo breek je dus een voet. Ondertussen zit ik tot aan mijn knie in het gips en kan ik HELEMAAL niks. Als bewijsmateriaal een foto (sorry voor mijn vieze voeten). Ook niet trainen voor een halve marathon. Deze halve marathon werd al een uitdaging maar gezien deze set-back weet ik helemaal niet meer of dit gaat lukken. Ah fijn er zijn ergere dingen in deze wereld ook daarmee ben ik de afgelopen weken ook geconfronteerd.

Hoe dramatisch het ook klinkt, ik wil mijn leven vanaf nu weer een beetje oppakken. Ja het is allemaal balen maar er is niks aan te doen. En nu ik toch met mijn been omhoog en mij niet bezig kan houden met mijn grootste hobby ga ik er maar over schrijven. Een hoop leuke blogjes, ik beloof het, komen er aan. Ook zal ik schrijven over mijn mooie verjaardag cadeau wat ik heb gekregen (hardloop gerelateerd) en over mijn favoriete bloggers.

Tot snel en veel liefs, Amber

#RUN WITH GLASSES

Nooit had ik gedacht dat ik een brildrager zou worden. Toen ik op veertien jarige leeftijd naar de opticien werd gestuurd door mijn ouders was ik dan ook not amused toen bleek dat mijn zicht niet tip top in orde was. Gelukkig had ik ogen die tegen lenzen konden en ik droeg tot ongeveer mijn 20 enkel contactlenzen. Ik had wel een bril maar die zette ik alleen voor het slapengaan even op, niet in het openbaar…..met een bril kon je toch niet gezien worden.

Toen ik een jaar of 20 was (nu bijna drie jaar geleden) gingen mijn contactlenzen mij steeds meer irriteren want mijn ogen kregen geen rust. Ik zocht een nieuwe bril uit (de bril die ik nu nog heb) en droeg deze alleen in de avond en soms in het weekend. Het laatste jaar draag ik eigenlijk fulltime mijn bril. Behalve als ik een feestje of iets had, dan deed ik lenzen in. De laatste tijd doe ik dat ook niet meer. Ik ben een fulltime brildrager (net als bijna iedereen uit mijn gezin) en loop ik dus ook hard met een bril op.

Tot ongeveer een maand geleden deed ik altijd speciaal lenzen in op het moment dat ik ging hardlopen maar de laatste tijd doe ik dat niet meer. Mijn zicht is beter wanneer ik mijn bril draag en het zit comfortabeler dan ik gedacht had. De laatste tijd zie je mij dus steeds meer hardlopen met bril. Is het mooi? Nee niet echt! Ben ik dan helemaal een hardloop nerd? Ja! Zit het lekker? Ja! En dat is dan ook het belangrijkste.

Zijn er lezers die ook met een bril hardlopen? Of kies je voor contactlenzen? Let me know!

Veel liefs, Amber

#BORNTORUN: WEEK 7+8

Vorige week is er geen #BORNTORUN online gekomen. Elke week spreek ik over mijn hardloop week. Ik heb dit expres gedaan omdat ik mijn liefde voor hardlopen echt volledig kwijt was. Ik ben ziek geweest en daarna ging het hardlopen extreem slecht. De afgelopen twee weken lag de focus dan ook niet op presteren maar op de liefde terug vinden.. en thank god dat dit is gelukt.

Week 7
De afgelopen weken liep ik 24,5 KM soms nog wat moeizaam maar het lukte wel en ook het hardlopen zelf vond ik weer leuk. Om de druk niet te ver op te voeren en het hardlopen leuk te houden, liep ik wanneer ik hier zin in had. De eerste afstand die ik liep was dan ook maar 2,2 KM met een zeer langzaam tempo. Ik liep naar mijn ouders en dat ging op zich prima maar over de de afstand was ik niet te spreken. Mijn benen wouden weer sneller dan mijn longen en ik dacht dat het nooit op zou hebben. De zaterdag die volgde was ik vast beraden om minimaal 5 kilometer af te leggen. Ik rende precies 5KM met heel veel moeite en deed hier maar liefst 32:01 minuten over…..mega langzaam maar ik was trots dat ik weer 5KM kon rennen.

De dag erna op zondag besloot ik aan het einde van de middag om nog even een rondje te lopen. Ik rende 4KM met een pace van 5:46 en dat vind ik persoonlijk op zich best een prima pace… Toen ik de foto’s zag die ik tijdens het lopen van mezelf had gemaakt schrok ik. De tekst bij mijn run op Strava heb ik dan ook ” -Niemand heeft gezegd dat het mooi is” genoemd.

Week 8
Week nummer acht ging het weer beter maar liep ik helaas maar twee keer. De eerste keer op donderdag. Iemand vroeg mij op Strava hoe het ging met opbouwen……nou niet al te best dacht ik bij mijzelf. Het motiveerde mij wel op gewoon kilometers te maken, niet te snel, geen stress, gewoon lekker lopen. Ik rende voor het eerste 6KM en dit deed ik in 37:18 minuten met een tempo van 6:10. Prima vond ik het voor nu, dit moet alleen wel sneller.

Eerste paas dag was ik opnieuw van plan om hard te lopen. Zeven hele kilometers moetsen er gelopen worden. Ik rende samen met Jochem (op de fiets mee) 7KM, een route die Jochem speciaal voor de gelegenheid had uitgestippeld. Over het tempo ga ik het niet hebben, kijk maar op Strava (Amber Frederieke). Het was enorm langzaam en ik vind het wel belangrijk om interval trainingen te gaan doen en misschien wel weer een schema op te gaan pakken.

Wel heb ik mijn liefde de afgelopen weken, vooral week acht, weer terug gevonden. Ik heb eindelijk weer een keer spierpijn van de inspanning en vind het ook leuk dat ik verder loop dan 5KM. Ik merk dat ik meteen weer opzoek ben op het internet naar nieuwe hardloop kleding en net bekroop mij het gevoel dat ik wellicht in de toekomst wel een halve marathon kan lopen. Misschien moet ik even realistisch nadenken en misschien kan ik mij wel inschrijven van een 10KM loop wedstrijd…heeft iemand nog tips?

Deze week probeer ik ondanks wat grote veranderingen toch weer drie keer in de week hard te lopen, dinsdag, donderdag en zaterdag staan in de planning. Welke afstanden of welke training daar ben ik nog niet over uit. Ik zal het laten weten in de volgende #BORNTORUN.

Veel liefs, Amber

#EASTER BACKING

DSC_0200

Laat ik deze blog eerlijk beginnen. Ik heb een haat liefde verhouding met bakken, over het algemeen ben ik er niet goed in en bakken is voor mij alles behalve een relaxte bezigheid. Toch besloot ik gister avond dat ik vandaag een paastaart wou bakken. Tanja Burr inspireerde mij met een instagram post over wie haar paastaart ging maken, ik dus!

DSC_0193

Het recept voor de taart komt uit het boek van Tanja Burr ‘ Tanja Bakes’. Ik heb pas een keer eerder een recept uit het boek gemaakt maar ik heb het al wel een redelijk lange tijd in mijn bezit (opnieuw…bakken is niet echt mijn ding). Het recept wat ik toen maakte was erg smakelijk. Als je van bakken houdt is het boek zeker een aanrader en ik moet zeggen dat de recepten niet al te moeilijk zijn….ook wel fijn…vooral voor mij….iemand met weinig ervaring met bakken.

Oke over de taart….het is een paartaart uit het boek Tanja Bakes. Het recept en de ingrediënten zijn te zien op de onderstaande foto. De Golden Caster Suger zoals in op de ingrediënten lijst staat hem ik vervangen door lichte basterd suiker….dit heb ik ook meteen in het boek geschreven voor als ik hem nog een keer wil bakken.

DSC_0217.JPG

DSC_0213.JPG

DSC_0211.JPG

In het recept moet je het beslag verdelen over drie verschillende rode cakevormen. Ik had geen drie cakevormen en heb er dan ook voor gekozen om maar twee lagen te maken en die dan om de beurt in de oven. Mijn taart is dus iets minder hoog. De eitjes die ik heb gebruikt zijn de van Lidl. Ik ben bij vier verschillende supermarkten geweest om soortgelijke eitjes te halen als op de foto in het boek en slaagde bij de Lidl.

Of de cake ook lekker is daar ben ik nog niet uit. Ik heb de cake gebakken als toetje op eerste paas dag, morgen dus. Hou mijn instragram (Amberfrederieke) in de gaten als je wil weten of de taart ook lekker was.

Hoe spenderen jullie de paasdagen? Wordt er gebakken of gelopen dit weekend? Of beide? Morgen ochtend zal ik samen met Jochem (vriend) zeven kilometer hardlopen en ik hoop dit maandag ook te doen…..we will see!

Fijne paasdagen!

Amber

#SOSICKOFRUNNING

Image-1

Dat hardlopen niet alleen maar leuk is daar was ik mij al wel bewust van en dat had zelf ook al wel aan de lijve ondervonden maar dat je na ziekte zo door het stof moet om weer een beetje kilometers te kunnen maken……dat had ik nog niet gedacht. Tot een paar uur geleden was ik dan ook SO SICK OF RUNNING.

Al eerder sprak ik over hoe het even niet zo goed ging in #BORNTORUN: WEEK 5 liep ik geen enkele kilometers. WEEK 6 probeerde ik het weer maar zoals je hebt kunnen lezen ging dit alles behalve van harte en ik kan je alvast verklappen dat week 7 ook niet echt een feest gaat worden.

In WEEK 5 sprak ik over het feit dat ik ziek ben geweest en ook al zei iedereen om mij heen dat je misschien denkt dat je hersteld bent van je ziekte, dat dat met sporten nog langer kan duren. Ik had naar andere moeten luisteren want inderdaad, wat betreft hardlopen of andere sporten moet je gewoon wat langer herstellen. Ik ging in WEEK 6 wel netjes drie keer hardlopen maar dit ging zo enorm slecht. Ik had het gevoel dat ik amper lucht kreeg, mijn benen wilde wel maar mijn longen nog even niet. Dat was ook niet zo raar aangezien ik toen ik ziek was ook last had van een hele vervelende hoest.

Even dacht ik dat de sport gewoon niet voor mij was en dat ik er nooit meer goed in zou worden. Het voelde als een dipje waar ik niet uit kon komen (ook al was met maar 1,5 week). Ik wilde niet meer hardlopen en probeerde het ook enorm te ontwijken en ik moet eerlijk toegeven dat ik dat deze week ook nog wel aardig gedaan heb.

Vanochtend heb ik voor het eerst weer 5KM gelopen, het maximale aantal kilometers wat ik de afgelopen weken hebt gemaakt, en dat voelde heel goed. Hoe het lopen zelf ging is maandag te lezen maar om de verwachting verwachting een beetje te scheppen, het ging niet vanzelf. Ik heb het wel weer een beetje te pakken maar ben niet van plan om mogen meteen weer tot het gaatje te gaan en me lichaam uit te testen. Ik stel mezelf een haalbaar doel voor morgen, ik denk dat dat 4KM gaat worden zodat ik dat ook echt lekker kan uitlopen.

Hardlopen gaat niet vanzelf en even wou ik de handdoek volledig in de ring gooien maar ik moest van mezelf door en dat heeft geholpen. Hebben jullie ook wel eens last van het niet zo heel goed gaan van hardloop trainingen? Wat doen jullie tegen een dipje?

Veel liefs, Amber