#ROAD TO RECOVERY

IMG_5595

Morgen vier weken geleden viel ik tijdens mijn verjaardag van mijn fiets en brak ik mijn voet. Ondertussen heb ik 1,5 week met mijn gehele onderbeen in het gips gezeten en 2,5 week met enkel mijn voet. Eergisteren (dinsdag) mocht het gips er dan toch eindelijk af, tijd om te gaan herstellen.

Wat een dik, misvormd en vooral vies voetje kwam er onder het gips vandaan. Ik moet heel eerlijk toegeven dat ik er best wel heel erg van geschrokken ben, komt dit ooit nog goed?! Als iemand mij dat kan vertellen zou dat echter zeer prettig zijn….ik ben nog steeds niet helemaal gerustgesteld dat mijn voet weer terug zal keren in de staat van toen voor ik hem brak… Ah fijn, herstellen…moeilijker dan ik dacht.

Dinsdag om 15:50 precies mocht het gips van mijn voet af, zo blij als een kind dat ik was. Ik zou eindelijk weer staand kunnen douchen en mijn voet een goede wasbeurt geven was ook geen overbodige luxe. Ik had er zin in, het leven zonder gips! Maar man, wat viel dat tegen…

Nog geen twee meter en ik had het al door…….dit wordt pittig en niet zo’n beetje ook. Gister was voor mij het moment dat ik voor het eerst weer iets zou doen in de trant van hardlopen, wandelen. Ik liep (volgens strava) 2,8 kilometer en 2,8 kilometer terug. Let wel op, ik wandelde dit en liep dus niet hard. Echt op een lekker tempo wandelen gebeurde niet, het was een soort van semi hinkel/kreupel pasje op standje schijndood. Jochem (vriend) die normaal gesproken tijdens het wandelen altijd vraagt waarom we zo hard lopen kon ik nu amper bijhouden, toen wist ik zeker dat het niet makkelijk zou worden.

Het eerste rondje wandelen ging mij dus echt alles behalve goed af. Ik probeer voor nu even een dag rust, morgen is het vrijdag en wie weet dat ik dan nog even een rondje probeer te wandelen als ik uit het werk vandaan kom.

Niet hardlopen, dat doet pijn.

Mijn liefde is toch groter dan ik dacht….

Veel liefs & Tot Snel,

Amber

PLOG 1 : HUISVROUW

De laatste weken is het op mijn blog wat stil. Ik heb een drukke nieuwe (bij) baan en mijn gebroken voet kost mij heel veel energie. Ik zat maat een week in het gips tot aan mijn knie en heb sinds 1,5 week loopgips. Het ziet er niet uit maar ik kan tenminste wel wat. De meeste artikelen gingen hier over hardlopen maar ik bedenkt met dat ik misschien toch wat meer variatie moet gaan aanbrengen om ook nu ik niet zo hard loop wat te delen heb.

Zelf vind ik het altijd heel leuk om naar PLOGS van andere te krijgen en daarom bedacht ik mij dat ik het wellicht zo af en toe ook wel een zou kunnen doen. Vandaar dus bij deze een kijkje in mijn niet hardloop leven. Ik laat jullie en dagje zien waarop ik vrij was, een woensdag. Als ik vrij ben doe ik graag me best in het huishouden en als ik niet kan hardlopen (zoals nu) dan wil ik nog wel een een baksel uit proberen want ja zo’n burgerlijk huisvrouwtje ben ik dus ook.

IMG_5449

Ik sta op en kleed me aan. Als ik naar buiten kijk ziet het er allemaal best goed uit dus ik ga voor een kort spijkerbroekje met een wit shirtje. Excuseer mij wat betreft de rotzooi, daar was ik nog niet aan toe gekomen.

IMG_5444

Vervolgens leg ik alles klaar voor een Duitse appeltaart. Dit zijn de ingrediënten die ik nodig heb en waren bij elkaar toch best wel weer prijzig. Ik vind bakken heel leuk maar ben er oprecht niet zo heel goed in. De laatste tijd probeer ik daarom verschillende basis recepten, gewoon om te oefenen…en op te eten natuurlijk.

IMG_5445

Zo ziet de bodem van de appeltaart eruit en ik moet zeggen dat ik deze op het moment ook even geproefd heb. Zeker niet vies.

IMG_5447

En dit is het eindresultaat. Ik eet een stukje het is niet vies maar ook niet heel lekker. Ik had hem mee willen nemen naar mijn nieuwe werk om daar te trakteren voor mijn verjaardag maar daar vind ik hem echt niet lekker genoeg voor. Misschien ga ik na het schrijven van dit blogje nog wel even een poging wagen.

IMG_5453

Nu ik loopgips heb en mezelf alleen beter kan verplaatsen is het tijd om mezelf weer even wat meer te verzorgen. In de week dat ik tot aan mijn knie in het gips zat had ik hier de puf en zin niet voor. Nu ik een lekker dagje alleen thuis was nam ik de moeite om even de nageltje te lakken.

IMG_5462

Avonds eten wij ”gezonde kapsalon” van girlslovefood. Ik en ook Jochem (vriend) vinden het erg smakelijk en ook een stuk gezonder, voor herhaling vatbaar dus.

IMG_5463

Na afloop van het eten altijd even een kopje koffie en een glaasje water. Zelf vind ik het koffie momentje na het eten een van de meest fijne momenten van de dag.

IMG_5466.JPG

Een bezigheid die ik ook erg prettig vind om te doen als ik vrij ben ik wasjes draaien. Noem me een burgerlijk husivrouwtje en het is ook niet dat ik er altijd zin in heb maar als het dan allemaal gedaan is, dan vind ik dat een heerlijk gevoel.

IMG_5467

Na het eten besluiten we spontaan om nog even een rondje te gaan fietsen. Eigenlijk fietsen zowel Jochem als ik niet graag voor de lol. Eigenlijk hebben we er ronduit een hekel aan en pakken uit gemaakt heel snel de auto maar nu ik niet kan hardlopen wil ik toch mijn conditie een beetje in tact houden. We gaan dus regelmatig even een rondje fietsen. Op deze avond besloten we om 15 kilometer te fietsen. Ondertussen hebben wij nog veel vaker gefietst en hebben we zelf 25 kilometer aangetikt.

Is dit leuk om naar te kijken? Laat het maar weten in de reacties. Binnekort zal ik weer een PLOGJE maken en proberen een dag goede en genoeg foto’s te maken. Hopelijk mag morgen het gips van mijn voet en dan begint mijn route naar Texel maar eerst nog de weg van het herstel. Ik hou jullie op de hoogte!

Veel liefs, Amber

#DROMEN DURVEN DOEN

IMG_5280.JPGHet is jullie wellicht niet ontgaan maat ik zit momenteel met mijn pootje in het gips. Ik heb mijn voet gebroken en loop momenteel geen meter hard maar geinspireerd door een mede blogger durf ik toch weer een beetje te dromen.

Geïnspireerd door Japkejanneke haar artikel over haar hardloop bucket list durf ik ook voor het eerst mijn dromen uit te spreken, ook al ben ik op dit moment van het daadwerkelijk doen nog heel ver verwijderd.

Texel halve marathon
Eerder deze week schreef ik ergens tussen de zinnen door dat ik een startbewijs had bemachtigd. Het ging om het startbewijs voor de halve marathon op Texel. Het trainen zou zwaar worden maar ter gelijkertijd had ik ook een doel, een duidelijk doel. Zoals een vriendin van mij op mijn verjaardag nog zei ” Als jij eenmaal uitspreek dat je iets gaat doen, dan ga jij dat ook echt doen” en dat ben ik ondanks mijn voet nog steeds van plan. Wel moet ik nog even een slag om de arm houden. Ik zit op dit moment 1 week en 1 dag in het gips. Maandag (morgen dus) ga ik terug naar het ziekenhuis en dan wordt er gekeken wat de volgende behandeling zal zijn. Zelf heb ik in mijn hoofd dat mijn voet genezen is en dat het gips eraf mag, echter is dit wellicht veel te optimistisch maar ik zou jullie op de hoogte. Moraal van het verhaal, ik heb een startbewijs voor de Texel halve marathon die op 24 september 2017 zal plaatsvinden. Mijn droom is voor nu om deze te lopen. Mijn eerste echte grote hardloop wedstrijd, ik hoop dat ik heb kan lopen.

New York Marathon
Ooit lande ik in deze stad en had ik het voorrecht om de stad van een afstandje te kunnen bekijken. Sinds Annemerel haar eerste New York marathon liep wil ik dat ook. Het lijkt mij geweldig om mijn eerste marathon in New York te lopen maar goed de volgende droom geeft aan dat dat ook best in Nederland kan plaatsvinden. Echter laat mijn portemonnee dat nu niet toe en mijn voetje ook nog niet. Maar goed, een mens moet dromen. Het is mijn ultieme hardloop doel van dit moment.

Rotterdam Marathon
Oke, ik zie ondertussen een patroon in mijn dromen en het woord ”marathon” komt daar ik voor en dat terwijl ik nog helemaal niet zo veel kilometers asfalt heb verslonden. Ik moet eerlijk toegeven dat ik tot afgelopen Rotterdam Marathon echt niet geïnteresseerd was in marathons in Nederland. Na het zien van zeer veel foto’s en ook video’s van de Rotterdam marathon ben ik toch wel erg enthousiast geworden. De stad vind ik prachtig en de ervaringen die ik heb me de stad en hardlopen (tot twee keer toe ladies run Rotterdam gelopen) waren heel goed en het publiek was echt geweldig. Ja deze marathon wil ik lopen.

Misschien een kort een saai lijstje en lijkt het op dat van andere, sorry daarvoor. Maar voor nu is dit een lijstje wat ik graag zou willen afvinken, ooit. Ik ben een beetje bang om dit ook te publiceren want de laatste week heb ik niet veel meer gedaan dan met mijn voetje omhoog op de bank of aan de keukentafel. Soms huppel ik wat rond op mijn krukken en ik lees veel maar echt bewegen en werken aan het realiseren van de bovenstaande doelen daar komt het niet van. Voor nu het het uitspreken van dromen maar durven en doen…..die houden jullie van mij tegoed.

Veel liefs, Amber

 

#RECEPT – PISTACHE & LEMON CAKE

Als er ook maar een ding is wat ik totaal niet wil bereiken met deze blog dan is dat doen alsof ik hardlopende fitgirl ben, die alleen maar eet bij hippe eettentjes en die nog lang geen saaie burger is. Ik ben die saaie burger. Ik ben dat meisje dat op haar 21ste met haar vriendje is gaan samenwonen. Ik ben dat meisje (of beter gezegd oma) die het liefst zaterdag avond op de bank spendeert. Ik ben dat meisje wat echt wel houd van een borrel (Lees: die gebroken voet heb ik niet helemaal nuchter op de kop getikt) met vriendinnen maar ook van een georganiseerd keukenkastje en een blinkende wc.

Ik houd er dan ook van om etentjes te geven, vooral voor mijn twee beste vriendinnen. Een aantal weken geleden (Lees: voor gebroken voet) nodigden ik de meiden dan ook uit voor een kaasfondue avondje. Kaasfondue is een van mijn lieveling gerechten en mijn vriendinnen hadden dat nog nooit gegeten, daar moet verandering in komen. Op de desbetreffende vrijdag stond ik om half 7 op, niet om de kaasfondue te bereiden maar om mijn huis aan kant te maken en een baksel uit te proberen om die avond te serveren als toetje. Ja zo’n huisvrouw ben ik. Moraal van deze blog? De cake (die ik als toetje serveerde) was heerlijk (dat vonden ook mijn vriendinnen) en deze huisvrouw wil jullie dan ook het recept niet ontnemen. Dit is een blog met een recept van een cake, een pistache en citroen cake.

Opnieuw komt het recept uit het boek Tanja Bakes van Tanja Burr echter heb ik dit keer het recept iets aangepast dus schrijf ik het hieronder even uit.

Als eerste de ingrediënten die je nodig hebt:
– 95 gram ongezouten pistache noten;
– Flink handje gepelde gezouten pistache noten;
– 200 gram ongezouten roomboter;
– 200 gram kristal suiker;
– 3 medium eieren;
– 200 gram zelf rijzend bakmeel;
– Rasp van 1 citroen;
– 1 pot lemon curd.

Alle bovenstaande ingredienten zijn allemaal gewoon bij de Albert Heijn verkrijgbaar. Ik dacht even dat ze de lemon curd niet verkochten maar de staat in de buurt van de jam. Je kan er ook voor kiezen om dit zelf te maken maar ik ben tijdens het maken van deze cake voor het gemak gegaan.

Alle ingredienten in huis?! Dan is het nu tijd om de cake ook te gaan maken. Onderstaand de instructies.

  1. Verwarm de oven voor op 180 graden Celsius en bekleed een ronde springvorm met bakpapier.
  2. Verkruimel de 95 gram ongezouten pistache noten in een keukenmachine (ik heb hiervoor een simpele blender gebruikt) fijn. Heb je geen keukenmachine? Snijd ze dan met een scherp mes heel fijn. Zet dit aan de kant, je hebt dit later pas weer nodig.
  3. Pak je mixer en mix de boter en de suiker tot een luchtig mengsel. Voeg daarna de eieren, de bloem, de citroenrasp en de verkruimelde pistache noten toe. Mix tot alles goed gemixt is.
  4. Schenk het beslag is de voorbereide ronde springvorm en probeer het mengel/beslag zo glad mogelijk te strijken. Plaats vervolgens in de voorverwarmde oven voor 40 minuten. Wanneer er een satéprikker schoon uit de cake komt is deze klaar.
  5. Snijdt ondertussen het handje gepelde gezouten pistache noten met een mes fijn tot kleine stukjes.
  6. Wanneer de cake uit de oven komt, bestrijk deze dan direct met 3/4 van de lemon curd uit de pot. Probeer dit mooi glad te strijken en besprenkel de cake vervolgens mij de hiervoor gesneden gezouten pistache noten.
  7. Wacht tot de cake volledig is afgekoeld voor je deze uit de springvorm haalt. Serveer met nog een klein lepeltje lemon curd en eet smakelijk.

Ik hoop dat ik het recept duidelijk beschreven heb. Het is een heerlijk en makkelijk recept wat een echte crowd pleaser zal zijn, dat beloof ik je! Heb je het recept uitgeprobeerd, laat het mij weten in de reactie!

Veel liefs, Amber

#ALS HARDLOPEN JE ALLERGROOTSTE HOBBY IS

Wat als hardlopen je allergrootste hobby is en je deze opeens (tijdelijk) niet meer kan uitoefenen…

Toen ik afgelopen zaterdag na een wild verjaardagsfeestje (lees: dat van mezelf) een poging deed om mijn broertje op de fiets naar huis te brengen brak ik mijn voet. Ja gewoon gebroken, welk botje en waar precies dat ben ik eigenlijk helemaal vergeten. Herstel? 3 tot 4 weken. In mijn ogen te overzien, de halve marathon training waar ik midden in zit denk ik op te kunnen pakken over 3 tot 4 weken. Of deze gedachten en redenatie ook realistisch is? Ik denk het niet maar ik blijf zelf gewoon nog heel even in die waan.

Ik klaag altijd als ik moet gaan hardlopen. Ik weet hoe zwaar ik het ga hebben, de kans dat ik me te warm aankleed is groot en de kans dat mijn iPhone halverwege uitvalt is nog groter. En in de voorgaande klaagzang heb ik het nog niet eens gehad over de rompslomp die er bij komt kijken. Aankleden, lopen, douchen, haren wassen, haren kammen, haren op laten drogen.

Maar ik klaag nooit als ik klaar ben met hardlopen. Ook al gaat het niet zo goed en bel ik halverwege huilend Jochem dat hij mij moet komen halen. Altijd elke keer als ik ben gaan lopen ben ik blij dat ik ben gegaan. Elke keer als ik naar buiten ga om hard te lopen ben ik dichter bij mijn doen. Mensen die mij uitlachen onderweg (ja het gebeurd) en mensen waarvan ik weet dat ze naar over mij praten als ik loop, ik loop verder en harder dan hen… dus IK WIN.

Hardlopen is vrijheid en heerlijk om te doen wanneer jij wil en nu het zomer is kan er weer tot later hardgelopen worden. Het klinkt misschien heel overdreven want ik zit maar tijdelijk in het gips en andere kunnen hun hele leven misschien niet meer hardlopen maar ik mis het hardlopen zo. Hardlopen is een van de leukste dingen die je kan doen, het geeft mij zo veel rust. Ik kan niet wachten tot ik die schoenen weer aan kan doen.

Lees je dit en twijfel je of je een keer moet gaat hardlopen? Trek hardloopschoenen aan en ga lopen voor jezelf en voor andere die het misschien niet meer kunnen. Hardlopen is heerlijk geloof mij maar.

#RUN WITH GLASSES

Nooit had ik gedacht dat ik een brildrager zou worden. Toen ik op veertien jarige leeftijd naar de opticien werd gestuurd door mijn ouders was ik dan ook not amused toen bleek dat mijn zicht niet tip top in orde was. Gelukkig had ik ogen die tegen lenzen konden en ik droeg tot ongeveer mijn 20 enkel contactlenzen. Ik had wel een bril maar die zette ik alleen voor het slapengaan even op, niet in het openbaar…..met een bril kon je toch niet gezien worden.

Toen ik een jaar of 20 was (nu bijna drie jaar geleden) gingen mijn contactlenzen mij steeds meer irriteren want mijn ogen kregen geen rust. Ik zocht een nieuwe bril uit (de bril die ik nu nog heb) en droeg deze alleen in de avond en soms in het weekend. Het laatste jaar draag ik eigenlijk fulltime mijn bril. Behalve als ik een feestje of iets had, dan deed ik lenzen in. De laatste tijd doe ik dat ook niet meer. Ik ben een fulltime brildrager (net als bijna iedereen uit mijn gezin) en loop ik dus ook hard met een bril op.

Tot ongeveer een maand geleden deed ik altijd speciaal lenzen in op het moment dat ik ging hardlopen maar de laatste tijd doe ik dat niet meer. Mijn zicht is beter wanneer ik mijn bril draag en het zit comfortabeler dan ik gedacht had. De laatste tijd zie je mij dus steeds meer hardlopen met bril. Is het mooi? Nee niet echt! Ben ik dan helemaal een hardloop nerd? Ja! Zit het lekker? Ja! En dat is dan ook het belangrijkste.

Zijn er lezers die ook met een bril hardlopen? Of kies je voor contactlenzen? Let me know!

Veel liefs, Amber

#SOSICKOFRUNNING

Image-1

Dat hardlopen niet alleen maar leuk is daar was ik mij al wel bewust van en dat had zelf ook al wel aan de lijve ondervonden maar dat je na ziekte zo door het stof moet om weer een beetje kilometers te kunnen maken……dat had ik nog niet gedacht. Tot een paar uur geleden was ik dan ook SO SICK OF RUNNING.

Al eerder sprak ik over hoe het even niet zo goed ging in #BORNTORUN: WEEK 5 liep ik geen enkele kilometers. WEEK 6 probeerde ik het weer maar zoals je hebt kunnen lezen ging dit alles behalve van harte en ik kan je alvast verklappen dat week 7 ook niet echt een feest gaat worden.

In WEEK 5 sprak ik over het feit dat ik ziek ben geweest en ook al zei iedereen om mij heen dat je misschien denkt dat je hersteld bent van je ziekte, dat dat met sporten nog langer kan duren. Ik had naar andere moeten luisteren want inderdaad, wat betreft hardlopen of andere sporten moet je gewoon wat langer herstellen. Ik ging in WEEK 6 wel netjes drie keer hardlopen maar dit ging zo enorm slecht. Ik had het gevoel dat ik amper lucht kreeg, mijn benen wilde wel maar mijn longen nog even niet. Dat was ook niet zo raar aangezien ik toen ik ziek was ook last had van een hele vervelende hoest.

Even dacht ik dat de sport gewoon niet voor mij was en dat ik er nooit meer goed in zou worden. Het voelde als een dipje waar ik niet uit kon komen (ook al was met maar 1,5 week). Ik wilde niet meer hardlopen en probeerde het ook enorm te ontwijken en ik moet eerlijk toegeven dat ik dat deze week ook nog wel aardig gedaan heb.

Vanochtend heb ik voor het eerst weer 5KM gelopen, het maximale aantal kilometers wat ik de afgelopen weken hebt gemaakt, en dat voelde heel goed. Hoe het lopen zelf ging is maandag te lezen maar om de verwachting verwachting een beetje te scheppen, het ging niet vanzelf. Ik heb het wel weer een beetje te pakken maar ben niet van plan om mogen meteen weer tot het gaatje te gaan en me lichaam uit te testen. Ik stel mezelf een haalbaar doel voor morgen, ik denk dat dat 4KM gaat worden zodat ik dat ook echt lekker kan uitlopen.

Hardlopen gaat niet vanzelf en even wou ik de handdoek volledig in de ring gooien maar ik moest van mezelf door en dat heeft geholpen. Hebben jullie ook wel eens last van het niet zo heel goed gaan van hardloop trainingen? Wat doen jullie tegen een dipje?

Veel liefs, Amber