PLOG 1 : HUISVROUW

De laatste weken is het op mijn blog wat stil. Ik heb een drukke nieuwe (bij) baan en mijn gebroken voet kost mij heel veel energie. Ik zat maat een week in het gips tot aan mijn knie en heb sinds 1,5 week loopgips. Het ziet er niet uit maar ik kan tenminste wel wat. De meeste artikelen gingen hier over hardlopen maar ik bedenkt met dat ik misschien toch wat meer variatie moet gaan aanbrengen om ook nu ik niet zo hard loop wat te delen heb.

Zelf vind ik het altijd heel leuk om naar PLOGS van andere te krijgen en daarom bedacht ik mij dat ik het wellicht zo af en toe ook wel een zou kunnen doen. Vandaar dus bij deze een kijkje in mijn niet hardloop leven. Ik laat jullie en dagje zien waarop ik vrij was, een woensdag. Als ik vrij ben doe ik graag me best in het huishouden en als ik niet kan hardlopen (zoals nu) dan wil ik nog wel een een baksel uit proberen want ja zo’n burgerlijk huisvrouwtje ben ik dus ook.

IMG_5449

Ik sta op en kleed me aan. Als ik naar buiten kijk ziet het er allemaal best goed uit dus ik ga voor een kort spijkerbroekje met een wit shirtje. Excuseer mij wat betreft de rotzooi, daar was ik nog niet aan toe gekomen.

IMG_5444

Vervolgens leg ik alles klaar voor een Duitse appeltaart. Dit zijn de ingrediënten die ik nodig heb en waren bij elkaar toch best wel weer prijzig. Ik vind bakken heel leuk maar ben er oprecht niet zo heel goed in. De laatste tijd probeer ik daarom verschillende basis recepten, gewoon om te oefenen…en op te eten natuurlijk.

IMG_5445

Zo ziet de bodem van de appeltaart eruit en ik moet zeggen dat ik deze op het moment ook even geproefd heb. Zeker niet vies.

IMG_5447

En dit is het eindresultaat. Ik eet een stukje het is niet vies maar ook niet heel lekker. Ik had hem mee willen nemen naar mijn nieuwe werk om daar te trakteren voor mijn verjaardag maar daar vind ik hem echt niet lekker genoeg voor. Misschien ga ik na het schrijven van dit blogje nog wel even een poging wagen.

IMG_5453

Nu ik loopgips heb en mezelf alleen beter kan verplaatsen is het tijd om mezelf weer even wat meer te verzorgen. In de week dat ik tot aan mijn knie in het gips zat had ik hier de puf en zin niet voor. Nu ik een lekker dagje alleen thuis was nam ik de moeite om even de nageltje te lakken.

IMG_5462

Avonds eten wij ”gezonde kapsalon” van girlslovefood. Ik en ook Jochem (vriend) vinden het erg smakelijk en ook een stuk gezonder, voor herhaling vatbaar dus.

IMG_5463

Na afloop van het eten altijd even een kopje koffie en een glaasje water. Zelf vind ik het koffie momentje na het eten een van de meest fijne momenten van de dag.

IMG_5466.JPG

Een bezigheid die ik ook erg prettig vind om te doen als ik vrij ben ik wasjes draaien. Noem me een burgerlijk husivrouwtje en het is ook niet dat ik er altijd zin in heb maar als het dan allemaal gedaan is, dan vind ik dat een heerlijk gevoel.

IMG_5467

Na het eten besluiten we spontaan om nog even een rondje te gaan fietsen. Eigenlijk fietsen zowel Jochem als ik niet graag voor de lol. Eigenlijk hebben we er ronduit een hekel aan en pakken uit gemaakt heel snel de auto maar nu ik niet kan hardlopen wil ik toch mijn conditie een beetje in tact houden. We gaan dus regelmatig even een rondje fietsen. Op deze avond besloten we om 15 kilometer te fietsen. Ondertussen hebben wij nog veel vaker gefietst en hebben we zelf 25 kilometer aangetikt.

Is dit leuk om naar te kijken? Laat het maar weten in de reacties. Binnekort zal ik weer een PLOGJE maken en proberen een dag goede en genoeg foto’s te maken. Hopelijk mag morgen het gips van mijn voet en dan begint mijn route naar Texel maar eerst nog de weg van het herstel. Ik hou jullie op de hoogte!

Veel liefs, Amber

#HOE IS HET NU MET

IMG_5232

Twintige dagen geleden…twintig dagen…. Het is twintig dagen geleden dat ik voor het laatst een blogje plaatsten hier op Amber Frederieke. Ik moet eerlijk toegeven dat dat mede door de niet groeiende bezoekersaantallen komt maar ook deels omdat mijn leventje even op zn kop staat.

Mijn leven stond op z’n kop en ik zal je vertellen waarom. Ten eerste had ik voor het eerst in mij gehele school carrière een tegenslag. Ten tweede was ik meer bezig met het bemachtigen van ticket voor de Halve Marathon van Texel dan bloggen en als derde en laatste brak ik mijn voet….IK BRAK MIJN VOET….

Ik brak mijn voet precies twee dagen na het bemachtigen van een start nummer voor een halve marathon. Hoe ik mijn voet gebroken heb? Na een legendarisch verjaardagsfeestje (van mezelf) op de fiets stappen om er vervolgens van af te vallen. Zo breek je dus een voet. Ondertussen zit ik tot aan mijn knie in het gips en kan ik HELEMAAL niks. Als bewijsmateriaal een foto (sorry voor mijn vieze voeten). Ook niet trainen voor een halve marathon. Deze halve marathon werd al een uitdaging maar gezien deze set-back weet ik helemaal niet meer of dit gaat lukken. Ah fijn er zijn ergere dingen in deze wereld ook daarmee ben ik de afgelopen weken ook geconfronteerd.

Hoe dramatisch het ook klinkt, ik wil mijn leven vanaf nu weer een beetje oppakken. Ja het is allemaal balen maar er is niks aan te doen. En nu ik toch met mijn been omhoog en mij niet bezig kan houden met mijn grootste hobby ga ik er maar over schrijven. Een hoop leuke blogjes, ik beloof het, komen er aan. Ook zal ik schrijven over mijn mooie verjaardag cadeau wat ik heb gekregen (hardloop gerelateerd) en over mijn favoriete bloggers.

Tot snel en veel liefs, Amber

#NOT SO BORNTORUN

De uploads die maandag, dinsdag en woensdag (gister) online zijn gekomen waren vooraf ingepland. Het lukt niet altijd maar vaak probeer ik in het weekend wat vooruit te schrijven. Ik houd me vaak voor dat ik minimaal drie artikelen schijf en dan op woensdag avond weer probeer te schrijven. Het is maar goed dat ik afgelopen weekend wat vooruit heb geschreven want maandag, dinsdag, woensdag en ook vandaag ben ik ziek. Maandag tot en met woensdag avond zijn voor mij een grote waas. Ik ben zo ontzettend ziek geweest. Ik heb hele hoge koorts gehad en in de nacht veel nachtmerries gehad onder het mom van ijlen. Ook ben ik al 3,5 dag niet op mijn afstudeerstage aanwezig geweest….een enorme set-back.

Vandaag is de eerste dag dat ik mijn bed uit kan komen zonder dat ik na drie stappen weer terug moest kruipen. De ergste koorts en de pijnen in mijn lichaam zijn weg. Wel heb ik nog ontzettend pijn in mijn keel en komt er opeens een hoestje de hoek om zijlen waar ik de afgelopen dagen helemaal geen last van gehad heb. Toen ik vanochtend al en stuk beter wakker werd besloot ik dan ook om nog even een paar uur slaap te pakken, me vol te stoppen met paracetamol (niet echt natuurlijk, maar wel gewoon meteen twee pilletjes) en een codeiene tabletje en achter de keukentafel aan mijn onderzoek te werken. De hele dag heb ik heel rustig aan mijn onderzoek gewerkt en als ik merkte dat ik het niet meer trok ging ik heel even een half uurtje liggen. Op deze manier heb ik het gevoel gehad dat ik het meeste uit mijn dag heb kunnen halen.

Om 17:00 kon ik het niet meer opbrengen en heb ik de laptop dichtgeklapt wat betreft onderzoek. Ik liep een rondje door het dorp met mijn lieve vriend en haalde wat dingen die ik nog nodig had. Dit alles ging op standje schijndood wat echt lekker ben ik zeker nog niet. Jochem en ik besloten daarna om niet echt te gaan avondeten, we waren beide aan het snaaien van lekkere dingen en besloten daar gewoon lekker mee door te gaan en zo ons buikje te vullen. Heerlijk dat je dat af en toe ook gewoon eens kan besluiten. Ik vind het leven met z’n tweeën echt genieten, kunnen doen en laten wat je wil.  Ik weet zelf ook wel dat het als je ziek bent geweest niet de beste en meest wijze beslissing is maar ach, laat me maar.

Waar ik nou echt heel erg van baal op dit moment? Waar ik oprecht over inzit? Dat ik niet kan hardlopen deze week. Vandaag ben ik nog niet in staat om een rondje te rennen, ik zou mijn eigen glazen ingooien. Morgen ga ik uit stage wat eten met vriendinnen en lekkere borrelen. Zaterdag is dan mijn optie, zaterdag wil ik heel graag uitslapen maar daarnaast heb ik een mega drukke dag met aan het einde van de dag een feest waar wij heen gaat en waar wij ook al op tijd moeten zijn. Wel ga ik zaterdag echt proberen om hard te lopen en zondag plak ik daar achter aan. Hardlopen is echt een van de dingen die ik het liefste doe en daarom vind het dan ook verschrikkelijk dat ik het de afgelopen dagen niet heb kunnen doen.

Ik hoop dat ik mij vanaf morgen beter voel. Dat ik zaterdag en zondag lekker kan hardlopen en dat ik volgende week weer een ”gewone” week heb. Een gewone week op alle gebieden. Op het gebied van hardlopen, gezondheid en stage….zou heel fijn zijn want vooral van dat niet hardlopen wordt ik gewoon heel ongelukkig.

Morgen komt er waarschijnlijk geen artikel online, mijn brein functioneert door mijn ziekte nog even niet zoals ik zou willen en ik neem nog even een avondje mijn rust. Morgen hoop ik weer op volle toeren te functioneren. Morgen avond ga ik bij een ontzettend leuke tent eten en ik hoop dat ik eraan denk om elke gang vast te leggen. Het zou namelijk een zeer leuk artikel kunnen worden wanneer ik dat doe.

Sorry voor deze (negatieve) en saaie maar wel eerlijke blog over hoe het nu met mij gaat en dat er dus de komende dagen een kleine radio stilte aankomt. Ik probeer zoals ik eerder ook al schreef probeer wel wat vooruit de werken maar probeer de artikelen ook echt en dicht bij mezelf te houden en ik merk dat ik dat toch wel doe door niet te veel vooruit te werken. Mijn excuses dus alvast dat ik er morgen niks online zal komen maar ik grijp deze kans (dat ik mij nu iets beter voel) even aan om even over de was op de vouwen etc….geeft deze huisvrouw ook een beetje rust….

Ik hoop dat jullie week er wel iets leuke uit heeft gezien, hebben jullie wel kilometer kunnen maken? Please let me know!

Veel liefs, Amber