#DROMEN DURVEN DOEN

IMG_5280.JPGHet is jullie wellicht niet ontgaan maat ik zit momenteel met mijn pootje in het gips. Ik heb mijn voet gebroken en loop momenteel geen meter hard maar geinspireerd door een mede blogger durf ik toch weer een beetje te dromen.

Geïnspireerd door Japkejanneke haar artikel over haar hardloop bucket list durf ik ook voor het eerst mijn dromen uit te spreken, ook al ben ik op dit moment van het daadwerkelijk doen nog heel ver verwijderd.

Texel halve marathon
Eerder deze week schreef ik ergens tussen de zinnen door dat ik een startbewijs had bemachtigd. Het ging om het startbewijs voor de halve marathon op Texel. Het trainen zou zwaar worden maar ter gelijkertijd had ik ook een doel, een duidelijk doel. Zoals een vriendin van mij op mijn verjaardag nog zei ” Als jij eenmaal uitspreek dat je iets gaat doen, dan ga jij dat ook echt doen” en dat ben ik ondanks mijn voet nog steeds van plan. Wel moet ik nog even een slag om de arm houden. Ik zit op dit moment 1 week en 1 dag in het gips. Maandag (morgen dus) ga ik terug naar het ziekenhuis en dan wordt er gekeken wat de volgende behandeling zal zijn. Zelf heb ik in mijn hoofd dat mijn voet genezen is en dat het gips eraf mag, echter is dit wellicht veel te optimistisch maar ik zou jullie op de hoogte. Moraal van het verhaal, ik heb een startbewijs voor de Texel halve marathon die op 24 september 2017 zal plaatsvinden. Mijn droom is voor nu om deze te lopen. Mijn eerste echte grote hardloop wedstrijd, ik hoop dat ik heb kan lopen.

New York Marathon
Ooit lande ik in deze stad en had ik het voorrecht om de stad van een afstandje te kunnen bekijken. Sinds Annemerel haar eerste New York marathon liep wil ik dat ook. Het lijkt mij geweldig om mijn eerste marathon in New York te lopen maar goed de volgende droom geeft aan dat dat ook best in Nederland kan plaatsvinden. Echter laat mijn portemonnee dat nu niet toe en mijn voetje ook nog niet. Maar goed, een mens moet dromen. Het is mijn ultieme hardloop doel van dit moment.

Rotterdam Marathon
Oke, ik zie ondertussen een patroon in mijn dromen en het woord ”marathon” komt daar ik voor en dat terwijl ik nog helemaal niet zo veel kilometers asfalt heb verslonden. Ik moet eerlijk toegeven dat ik tot afgelopen Rotterdam Marathon echt niet geïnteresseerd was in marathons in Nederland. Na het zien van zeer veel foto’s en ook video’s van de Rotterdam marathon ben ik toch wel erg enthousiast geworden. De stad vind ik prachtig en de ervaringen die ik heb me de stad en hardlopen (tot twee keer toe ladies run Rotterdam gelopen) waren heel goed en het publiek was echt geweldig. Ja deze marathon wil ik lopen.

Misschien een kort een saai lijstje en lijkt het op dat van andere, sorry daarvoor. Maar voor nu is dit een lijstje wat ik graag zou willen afvinken, ooit. Ik ben een beetje bang om dit ook te publiceren want de laatste week heb ik niet veel meer gedaan dan met mijn voetje omhoog op de bank of aan de keukentafel. Soms huppel ik wat rond op mijn krukken en ik lees veel maar echt bewegen en werken aan het realiseren van de bovenstaande doelen daar komt het niet van. Voor nu het het uitspreken van dromen maar durven en doen…..die houden jullie van mij tegoed.

Veel liefs, Amber

 

#HOE IS HET NU MET

IMG_5232

Twintige dagen geleden…twintig dagen…. Het is twintig dagen geleden dat ik voor het laatst een blogje plaatsten hier op Amber Frederieke. Ik moet eerlijk toegeven dat dat mede door de niet groeiende bezoekersaantallen komt maar ook deels omdat mijn leventje even op zn kop staat.

Mijn leven stond op z’n kop en ik zal je vertellen waarom. Ten eerste had ik voor het eerst in mij gehele school carrière een tegenslag. Ten tweede was ik meer bezig met het bemachtigen van ticket voor de Halve Marathon van Texel dan bloggen en als derde en laatste brak ik mijn voet….IK BRAK MIJN VOET….

Ik brak mijn voet precies twee dagen na het bemachtigen van een start nummer voor een halve marathon. Hoe ik mijn voet gebroken heb? Na een legendarisch verjaardagsfeestje (van mezelf) op de fiets stappen om er vervolgens van af te vallen. Zo breek je dus een voet. Ondertussen zit ik tot aan mijn knie in het gips en kan ik HELEMAAL niks. Als bewijsmateriaal een foto (sorry voor mijn vieze voeten). Ook niet trainen voor een halve marathon. Deze halve marathon werd al een uitdaging maar gezien deze set-back weet ik helemaal niet meer of dit gaat lukken. Ah fijn er zijn ergere dingen in deze wereld ook daarmee ben ik de afgelopen weken ook geconfronteerd.

Hoe dramatisch het ook klinkt, ik wil mijn leven vanaf nu weer een beetje oppakken. Ja het is allemaal balen maar er is niks aan te doen. En nu ik toch met mijn been omhoog en mij niet bezig kan houden met mijn grootste hobby ga ik er maar over schrijven. Een hoop leuke blogjes, ik beloof het, komen er aan. Ook zal ik schrijven over mijn mooie verjaardag cadeau wat ik heb gekregen (hardloop gerelateerd) en over mijn favoriete bloggers.

Tot snel en veel liefs, Amber

#BORNTORUN: WEEK 7+8

Vorige week is er geen #BORNTORUN online gekomen. Elke week spreek ik over mijn hardloop week. Ik heb dit expres gedaan omdat ik mijn liefde voor hardlopen echt volledig kwijt was. Ik ben ziek geweest en daarna ging het hardlopen extreem slecht. De afgelopen twee weken lag de focus dan ook niet op presteren maar op de liefde terug vinden.. en thank god dat dit is gelukt.

Week 7
De afgelopen weken liep ik 24,5 KM soms nog wat moeizaam maar het lukte wel en ook het hardlopen zelf vond ik weer leuk. Om de druk niet te ver op te voeren en het hardlopen leuk te houden, liep ik wanneer ik hier zin in had. De eerste afstand die ik liep was dan ook maar 2,2 KM met een zeer langzaam tempo. Ik liep naar mijn ouders en dat ging op zich prima maar over de de afstand was ik niet te spreken. Mijn benen wouden weer sneller dan mijn longen en ik dacht dat het nooit op zou hebben. De zaterdag die volgde was ik vast beraden om minimaal 5 kilometer af te leggen. Ik rende precies 5KM met heel veel moeite en deed hier maar liefst 32:01 minuten over…..mega langzaam maar ik was trots dat ik weer 5KM kon rennen.

De dag erna op zondag besloot ik aan het einde van de middag om nog even een rondje te lopen. Ik rende 4KM met een pace van 5:46 en dat vind ik persoonlijk op zich best een prima pace… Toen ik de foto’s zag die ik tijdens het lopen van mezelf had gemaakt schrok ik. De tekst bij mijn run op Strava heb ik dan ook ” -Niemand heeft gezegd dat het mooi is” genoemd.

Week 8
Week nummer acht ging het weer beter maar liep ik helaas maar twee keer. De eerste keer op donderdag. Iemand vroeg mij op Strava hoe het ging met opbouwen……nou niet al te best dacht ik bij mijzelf. Het motiveerde mij wel op gewoon kilometers te maken, niet te snel, geen stress, gewoon lekker lopen. Ik rende voor het eerste 6KM en dit deed ik in 37:18 minuten met een tempo van 6:10. Prima vond ik het voor nu, dit moet alleen wel sneller.

Eerste paas dag was ik opnieuw van plan om hard te lopen. Zeven hele kilometers moetsen er gelopen worden. Ik rende samen met Jochem (op de fiets mee) 7KM, een route die Jochem speciaal voor de gelegenheid had uitgestippeld. Over het tempo ga ik het niet hebben, kijk maar op Strava (Amber Frederieke). Het was enorm langzaam en ik vind het wel belangrijk om interval trainingen te gaan doen en misschien wel weer een schema op te gaan pakken.

Wel heb ik mijn liefde de afgelopen weken, vooral week acht, weer terug gevonden. Ik heb eindelijk weer een keer spierpijn van de inspanning en vind het ook leuk dat ik verder loop dan 5KM. Ik merk dat ik meteen weer opzoek ben op het internet naar nieuwe hardloop kleding en net bekroop mij het gevoel dat ik wellicht in de toekomst wel een halve marathon kan lopen. Misschien moet ik even realistisch nadenken en misschien kan ik mij wel inschrijven van een 10KM loop wedstrijd…heeft iemand nog tips?

Deze week probeer ik ondanks wat grote veranderingen toch weer drie keer in de week hard te lopen, dinsdag, donderdag en zaterdag staan in de planning. Welke afstanden of welke training daar ben ik nog niet over uit. Ik zal het laten weten in de volgende #BORNTORUN.

Veel liefs, Amber

#SOSICKOFRUNNING

Image-1

Dat hardlopen niet alleen maar leuk is daar was ik mij al wel bewust van en dat had zelf ook al wel aan de lijve ondervonden maar dat je na ziekte zo door het stof moet om weer een beetje kilometers te kunnen maken……dat had ik nog niet gedacht. Tot een paar uur geleden was ik dan ook SO SICK OF RUNNING.

Al eerder sprak ik over hoe het even niet zo goed ging in #BORNTORUN: WEEK 5 liep ik geen enkele kilometers. WEEK 6 probeerde ik het weer maar zoals je hebt kunnen lezen ging dit alles behalve van harte en ik kan je alvast verklappen dat week 7 ook niet echt een feest gaat worden.

In WEEK 5 sprak ik over het feit dat ik ziek ben geweest en ook al zei iedereen om mij heen dat je misschien denkt dat je hersteld bent van je ziekte, dat dat met sporten nog langer kan duren. Ik had naar andere moeten luisteren want inderdaad, wat betreft hardlopen of andere sporten moet je gewoon wat langer herstellen. Ik ging in WEEK 6 wel netjes drie keer hardlopen maar dit ging zo enorm slecht. Ik had het gevoel dat ik amper lucht kreeg, mijn benen wilde wel maar mijn longen nog even niet. Dat was ook niet zo raar aangezien ik toen ik ziek was ook last had van een hele vervelende hoest.

Even dacht ik dat de sport gewoon niet voor mij was en dat ik er nooit meer goed in zou worden. Het voelde als een dipje waar ik niet uit kon komen (ook al was met maar 1,5 week). Ik wilde niet meer hardlopen en probeerde het ook enorm te ontwijken en ik moet eerlijk toegeven dat ik dat deze week ook nog wel aardig gedaan heb.

Vanochtend heb ik voor het eerst weer 5KM gelopen, het maximale aantal kilometers wat ik de afgelopen weken hebt gemaakt, en dat voelde heel goed. Hoe het lopen zelf ging is maandag te lezen maar om de verwachting verwachting een beetje te scheppen, het ging niet vanzelf. Ik heb het wel weer een beetje te pakken maar ben niet van plan om mogen meteen weer tot het gaatje te gaan en me lichaam uit te testen. Ik stel mezelf een haalbaar doel voor morgen, ik denk dat dat 4KM gaat worden zodat ik dat ook echt lekker kan uitlopen.

Hardlopen gaat niet vanzelf en even wou ik de handdoek volledig in de ring gooien maar ik moest van mezelf door en dat heeft geholpen. Hebben jullie ook wel eens last van het niet zo heel goed gaan van hardloop trainingen? Wat doen jullie tegen een dipje?

Veel liefs, Amber

#BORNTORUN: WEEK 6

Deze week probeerde ik weer wat kilometers te maken en dat ging niet helemaal over roosjes…

Woensdag
Woensdag is de eerste dag na mijn ziekte om weer te lopen. Af en toe moest ik nog wel behoorlijk hoesten maar ik kon het gewoon niet laten. Ik rende training 10 van de 18 en in totaal rende ik 3,6 kilometer. Halverwege heb ik gelopen en 5 minuten eerder dat de training afgelopen had kon ik niet meer…ik ben op een bankje gaan zitten en heb heel langzaam naar huis gelopen. Zelfs dat was overleven.

Achteraf zie ik dat ik gewoon nog niet fit genoeg was. Mijn benen wouden wel maar mijn longen wouden niet. Mega benauwd had ik het en ook moest ik tijdens het hardlopen veel hoesten.

Vrijdag
Poging twee, na de grote deceptie woensdag dacht ik mij vrijdag toch wel heel fit te voelen. Ik ging een rondje hardlopen, in de bloedhitte maar dat ter zijde. Daar ging ik dan met compressie sokken en alles. Ik had een rondje van 5KM uitgestippeld en ik had er zo veel zin in. Echter was het opnieuw alsof ik door een rietje ademde, kreeg ik een steek en was het opnieuw overleven. Na 3,6 kilometer wandelen en hardlopen kon ik het niet meer opbrengen en werd ik een beetje zwart voor mijn ogen. Wandelen it is….opnieuw doordat ik amper lucht kreeg en mega benauwd was.

Het jammere was dat ik nog best wel een heel eind naar huis moest lopen. Je hebt geen idee hoeveel rare blikken ik heb gehad van mensen. Ik verbaas me erover hoe ongegeneerd mensen naar je kunnen loeren. Ik heb geprobeerd om nog een beetje ”anoniem” te lopen door door een rustig parkje te lopen. Eenmaal thuis storten ik mezelf ten aarde en vergreep ik mij aan chocolade en cola. Not so fun……

Zondag
Omdat de andere twee trainingen/hardloop dagen niet zo heel lekker gingen en ik mij nu toch wel echt beter voelde had ik 5 kilometer gepland. Opnieuw zou Jochem mij op komen halen bij het eindpunt, vandaag was dat mijn ouders. Opnieuw kon ik het niet volhouden en liep ik twee keer tussendoor. Na 3 kilometer was ik opnieuw mega benauwd, had ik nog steeds dezelfde steek in mijn onderbuik die in na 2 stappen had en dat terwijl ik mijzelf op het tempo van een slak verplaatste. Ik kon een short cut nemen en dat deed ik ook. De laatste kilometer liep ik naar huis….

Hoe het komt dat het slecht gaat?! Ik heb werkelijk geen idee. Ik heb wel een vermoeden. Ik ben lichtelijk kortademig de laatste tijd en heb het gevoel dat mijn long inhoud veel minder is. Het hoestje wat ik een week lang heb gehad komt steeds ook een beetje terug, misschien even langs de huisarts? Misschien lees je nu mijn verhaal en denk je ”Jeetje meisje, je snap toch zelf ook wel wat je fout doet?!” zeg dat dan alsjeblieft in de reacties… tips zijn altijd welkom.

Volgende week hoop ik dat ik weer een iets leuke #BORNTORUN heb….want enkel deze ellende daar wordt niemand gelukkig van. Ik kan natuurlijk wel doen alsof het allemaal vet goed gaat maar dat gaat het gewoon even niet en dat hoort er ook bij…

Meteen op de hoogte zijn van mijn hardloop trainingen? Volg mij op Strava onder de naam Amber Frederieke!

Veel liefs, Amber

#BORNTORUN: WEEK 5

Deze blog had beter kunnen heten #NOTSOBORNTORUN net als mijn laats geplaatste artikel kunnen heten. Ik ben vanaf afgelopen maandag ziek, echt goed ziek. Ik heb koorts, twee ontstoken ogen, een ingewikkelde stoelgang, geen stem meer en een hoest die vanuit mijn tenen komt. Heel vervelend allemaal want ik lig al heel wat dagen in bed en mijn huis is letterlijk een war zone, ik heb een hele lieve vriend maar wat betreft huishouden kan hij nog wel wat leren.

Waar ik het allermeeste van baal is dat ik niet heb kunnen hardlopen. Afgelopen week dacht ik nog dat zaterdag en zondag hardlopen er wel in zou zitten maar helaas. De hele week heb ik nul kilometer gemaakt….

Ik ben bang, heel bang dat ik het niet meer kan. Het komt waarschijnlijk doordat het mijn eerste set back is sinds ik weer met hardlopen begonnen ben. Ik heb besloten dat ik hopelijk vanaf maandag gewoon door ga met de trainingen en dat dit gewoon even een pauze was.

Mijn doel is nu wat verschoven en ook mijn 50K in march komt in gevaar en naar alle waarschijnlijkheid ga ik dat ook niet halen maar we even de moed niet op. Voor nu is dit het want ook het schrijven van artikelen gaat nog even niet zo lekker. Hopelijk is volgende week een #BORNTORUN waarin er iets meer kilometers gemaakt zijn, tot dan!

Veel liefs, Amber

#COMPRESSIE SOKKEN

FullSizeRender

Compressie sokken, ook ik ben er aan begonnen. Om heel eerlijk te zijn vond ik ze gewoon heel leuk staan bij de lopers die ik volg op Strava, Instragram en hun blogs. Ik zou het ook uitproberen en ik wist dat mijn moeder nog een paar had uit de tijd dat wij begonnen met hardlopen. Omdat ik pas als ik mijn 5KM trainingsschema heb doorlopen mag ik van mezelf pas weer wat aanschaffen leende ik de compressie sokken van mijn moeder. De sokken zijn van het merk……. en hebben een zwarte kleur.

Toen ik mij bedacht dat ik ook wel van die leuke compressie sokken wilde dragen heb ik even wat research gedaan en besloten dat ik eerste de sokken van mijn moeder zou lenen en uitproberen voor ik helemaal nieuwe zou kopen. Ik moet zeggen dat ik naar de look ook over het effect wat het geeft erg tevreden zou zijn. Normaal gesproken heb ik tijdens mijn run veel last van de voorkant van mijn scheenbeen, hier heb ik geen last meer van sinds ik de sokken draag en ik heb minder last van verzuring in mijn kuiten.

Ik draag de sokken echter alleen als ik een training heb die lijkt op een interval training. Dit is een training waarbij ik versnellingen moet maken in zone drie. Mijn laatste paar trainingen hadden duidelijk dit element en daarom een mooi moment om ze uit te proberen.

Ik ben erg tevreden en als ze me goed blijven bevallen koop ik ze wellicht ook in een ander kleurtje. Dan moet ik eerst wel mijn 5KM training schema volbrengen en dan nog de ambitie hebben om grotere afstanden te gaan lopen. Ik weet hoe snel ik met hardlopen kan versloffen en ik wil geen geld uitgeven aan dingen die ik al snel niet meer gebruik.

Maken jullie ook gebruik van compressie sokken en om welke reden? Ook heb ik iets gelezen over recovery socks….iemand ervaring mee? Laat het mij weten in een reactie.

Veel liefs,

Amber